تبلیغات
مدیریت ورزشی - موردی درباره گرایش دانش آموزان دبستانی به فعالیت های خارج زمان مدرسه

مدیریت ورزشی
برنامه ریزی آوردن آینده به زمان حال است

دکتر رحیمی-سمیه یزدخواستی-مهشید نعمت الهی


 

چکیده:

هدف این مطالعه تعیین آن است که دانش آموزان دبستان به طور عمده به فعالیت های خارج از زمان مدرسه گرایش دارند یا خیر. نمونه این تحقیق شامل 42 مدرسه و 1530 دانش آموز می باشد. یافته های تحقیق: 1- دانش آموزان در کل به فعالیت های خارج زمانی مدرسه گرایش ندارند. آنها در فعالیت هایی مشارکت می کنند که خودشان انتخاب کرده اند. 2- رابطه عمده ای میان جنسیت و گرایش دانش آموزان به فعالیت های خارج زمانی مدرسه وجود ندارد. 3- یک رابطه عمده میان مدرسه، دوست و گرایش خود دانش آموزان به فعالیت های خارج زمانی مدرسه و تعداد خواهر و برادر  وجود دارد. اگرچه رابطه عمده ای با گرایش خانواده وجود ندارد. 4- رابطه عمده ای میان مدرسه، دوست و گرایش خود دانش آموزان به فعالیت های خارج مدرسه و منطقه مسکونی دانش آموزان وجود ندارد. اما یک رابطه عمده میان گرایش خانواده و منطقه مسکونی وجود دارد. 5- گرایش مدرسه به فعالیت های خارج مدرسه و شرایط اقتصادی خانواده رابطه عمده ای ندارد. یک رابطه عمده میان دوست، گرایش خانواده، گرایش خود شخص و شرایط اقتصادی خانواده وجود دارد. 6- در گرایش دانش آموزان به فعالیت های خارج زمانی مدرسه، یک رابطه عمده میان وضعیت تحصیلی خانواده و مدرسه، گرایش دوست و گرایش خود شخص وجود دارد.

 







1.       مقدمه  ( Introduction)

برای دانش آموزانی که بیشتر زمان خود را برای یادگیری صرف می کنند، چگونگی گذراندن زمان بعد از مدرسه شان برای رشد شخصیت خیلی مهم است. هدف تحصیل مدرسه بهبود همه جنبه های دانش آموزان است اما این هدف تا حدی از طریق دروس موفق می شود. شکل گیری شخصیت دانش آموزان از طریق فعالیت های خارج مدرسه ای فراهم می شود که مکمل تحصیل می باشند (بینباسوگلو، 1983؛ 210-209). ایجاد عادت ارزیابی زمان خارج از مدرسه با فعالیت های سودمند و انتقال آن در یک برداشت در دبستان بنا می شوند. برای دانش آموزان دبستانی، ارزیابی زمان خارج از مدرسه برای شکل گیری شخصیت، عدم گرایش به عادات بد، حفاظت از سلامت جسمی و ذهنی و آمادگی برای یک آینده بهتر خیلی مهم می باشد (کاراتاس، 2006).

براساس این تحقیق، در کشور ما افراد از همه سنین و جنسیت اوقات فراغت خود را در خانه با انجام فعالیت های انفعالی می گذرانند که به مشارکت فعال نیازی ندارند. بچه ها به عنوان عضوی از جامعه عادات و نگرش های تفریح خود را با نگاه به خانواده و مدارس تشکیل می کنند که واحدهای مهم اجتماع هستند. اگرچه، تحقیقات نشان می دهند که عادات تفریح والدین و معلمان انفعالی می باشند. این موقعیت یک نقص مهم برای رشد و بازسازی جامعه ما و شکل گیری افراد فعال می باشد (بینارباسی، 2006؛ سایم، 1999؛ تونسل، 1999؛ ییلماز، 2002).

وقتی زمان خارج از مدرسه به درستی ارزیابی نمی شود، این سبب ایجاد عادات بد و کسب رفتارهایی مثل شلی، سهل انگاری، سستی، تنبلی، بی نظمی و چاقوکشی می شود (اینان، 1973: 325). تحقیق سافوز (2008) نشان می دهد که تهاجم دانش آموزانی که زمان خارج از مدرسه خود را به درستی ارزیابی نمی کنند، بالاتر از دیگران است. میلوس (1998) کشف می کند که برای دانش آموزانی که زمان خارج از مدرسه خود را با فعالیت های صحیح می گذرانند، سرعت غیبت و ترک تحصیل پایین تر است، مشکل انضباطی وجود ندارد و انتظار آینده بالاتر است.

جامعه همیشه دانش آموزان را بر اساس اکتساب درس در مدرسه ارزیابی می کند. در کشور ما، اهمیت فعالیت های خارج از مدرسه برای دانش آموزان بخاطر ترافیک امتحانات و شدت دروس نادیده گرفته می شود. اگرچه تحقیقات نشان می دهند که زمان خارج از مدرسه و چگونگی گذراندن آن زمان توسط دانش آموزان مولد به اندازه موفقیت در مدرسه در شکل گیری شخصیت دانش آموزان مهم می باشد. اما دانش آموزان دبستانی برای تصمیم گیری در چگونگی گذراندن زمان خارج از مدرسه خود به اندازه کافی بالغ نیستند. بنابراین مدارس و خانواده ها مهم ترین فاکتورها برای برنامه ریزی زمان خارج از مدرسه دانش آموزان و جهت گیری فعالیت های خارج از مدرسه آنها می باشند.

خانواده کوچک ترین واحد جامعه است که آموزش شروع می شود و کودک اجتماعی شدن را یاد می گیرد. عادات کودک برای گذراندن اوقات فراغت برای شکل گیری با مدل سازی اعضای خانواده در سنین کم آغاز می شود. بنابراین فاکتور خانواده یک نقش مهم در عادات گذراندن زمان خارج از مدرسه کودک دارد. در کشور ما، انتخاب عمل کودک در کل به خواسته های اعضای خانواده و گاهی اوقات مداخله اقتدارگرای مادر و پدر بستگی دارد (تزکان، 1976). خانواده های دانش آموزان دبستانی، که اثر عمده ای بر فرایند تصمیم گیری فعالیت های خارج از مدرسه دارند، فعالیت های اجتماعی را به عنوان بیهودگی می بینند و دانش آموزان را به سمت مطالعه درس حتی در اوقات فراغت سوق می دهند. مطالعات بر این موضوع نشان می دهند که دانش آموزان عمدتاً بخاطر برنامه شلوغ مطالعه خود در اوقات فراغت خود در هر فعالیتی شرکت نمی کنند. علاوه بر این، مطالعات نشان می دهند که خانواده ها در جهت دهی برای فعالیت ها ناکافی می باشند (دیکسی، 1994؛ یاواس، کاراتاس، 2006؛ یتیس، 2008).

مدارس مهم ترین نهادها برای خانواده ها و دانش آموزان هستند تا آموزش ارزیابی اوقات فراغت را کسب کنند و آگاهی درباره آن را بدست آورند. مدارس مناسب ترین مکان برای رشد مهارت های لازم برای گذراندن اوقات فراغت می باشند (تزکان، 1994: 78). اگرچه تحقیقات انجام شده بر این موضوع نشان می دهند که در کشور ما، بخاطر ناکافی بودن تسهیلات و فرصت، مدارس بر پر کردن زمان خارج از مدرسه احاطه دارند. علاوه بر این، نتایج مطالعات نشان می دهند که اداره مدرسه و اعضای کارکنان تمایل کافی به این موضوع نشان نمی دهند (کاکیروگلو، 1998؛ دیکیسی، 1994).

در کشور ما، متأسفانه گرایش خانواده و مدرسه به دانش آموزان برای ارزیابی زمان خارج از مدرسه ناکافی می باشد. این موقعیت دانش آموزان را به چرخه اجتماعی هدایت می کند. چرخه های اجتماعی در شکل گیری عادات اوقات فراغت و انتخاب فعالیت های زمان خارج از مدرسه دانش آموزان، جانشین خانواده و مدرسه می شوند. در این مطالعه سسگین (1996) به این یافته دست یافت که دانش آموزان فعالیت های زمان خارج از مدرسه را ترجیح می دهند که با تأثیر چرخه اجتماعی شان مشارکت خواهند کرد.

در کشور ما نقایص اصلی که افراد از همه سنین و همه حرفه ها را پوشش می دهند، درباره گذراندن اوقات فراغت به چشم می آیند. خانواده ها که ممکن است بچه ها آموزش درباره گذراندن اوقات فراغتشان را از آن دریافت کنند، اوقات فراغت خود را با فعالیت های منفعل می گذرانند؛ از دبستان تا دانشگاه، مدارس نمی توانند ساعات خالی بعد از مدرسه را پر کنند. عدم استفاده از زمان خارج از مدرسه یکی از مسائل مهم در کشور ماست. بنابراین در این مطالعه اثر عدم هشیاری خانواده ها و نقایص تسهیلات مدارس بر این مسئله مشخص می شود. هدف از این مطالعه فراهم کردن اطلاعات لازم برای مدیر، محقق و برنامه ریزان درباره استفاده موثر از زمان خارج از مدرسه توسط دانش آموزان دبستانی می باشد.

در پرتو این اطلاعات مسئله اصلی این تحقیق تعیین آن است که «آیا دانش آموزان دبستانی فعالیت های زمان خارج از مدرسه را خودشان جهت دهی می کنند یا خیر؟» مطابق با این مسئله اصلی، مشکلات کوچک این تحقیق عبارت از تغییر گرایش به فعالیت های خارج زمان مرتبط با جنسیت، منطقه مسکونی خانواده، وضعیت اقتصادی خانواده، زمینه آموزشی مادر، زمینه آموزشی پدر و تعداد خواهر و برادر می باشند.

برای ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.




ادامه مطلب

طبقه بندی: مقالات علمی، 
برچسب ها: رایش دانش آموزان دبستانی به فعالیت های خارج زمان مدرسه،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 14 تیر 1392 توسط دکترقاسم رحیمی
تبلیغات
درباره وبلاگ